خداوند شادمانتر است نسبت به توبه بنده مومنش

حضرت باقر(ع) فرمودند: هرگاه مردی در شب تاریک شتر و توشه و اهل و عیالش را در بیابانی گم کند و سپس در حین تلاش برای یافتن ایشان یک مرتبه ایشان را بیابد
چقدر خوشحال می شود پس خداوند متعال بیشتر از این شخص نسبت به بنده اش که توبه می کند و به سوی او باز می گردد، خوشحال می شود.
اصول کافی ج 4 صفحه 167 

روایت شده که خداوند شادمانتر است به توبه بنده مومنش از مردی که در بیابان قافله ای است ، در هنگام حرکت قافله شتر او گم می شود ، شبی بسیار تاریک است در آن تاریکی میان بیابان از شتر خود جستجو می نماید ، کاروان حرکت میکند آن مرد به همراه خود نه خوراک و نه آبی دارد آنقدر در پی شتر تفحص میکند تا مایوس میشود با یک دنیا یاس و نا امیدی به جای اول ( فرودگاه قافله ) برمیگردد ، در آن تاریکی سر به زانو میگذارد ، تنها است وسیله دفاع ندارد هر آن منتظر است حیوانات درنده به او حمله کنند و پاره پاره اش نمایند در چنین موقعیت حساسی اگر شخصی پیدا شود شترش را به او بدهد و سوارش کند بگوید حرکت کن تا تو را به کاروان برسانم ، با این خصوصیات آنمرد از پیدا شدن چنین شخصی چقدر شاد و مسرور میشود خداوند از توبه بنده اش بیش از مرد عقب مانده از کاروان ، سرور و خوشحالی دارد.
انوارنعمانیه صفحه 88 ، پند تاریخ جلد 4 صفحه 231
/ 1 نظر / 4 بازدید
محمدحسین

ما با تو که روبرو شدیم آقا جان! پیش تو بی آبرو شدیم اقا جان! خواندیم تو را و خودمان خوابیدیم چوپان دروغگو شدیم آقا جان! نه شرم و حیا، نه عار داریم از تو اما گله بی شمار داریم از تو ما منتظر تو نیستیم آقاجان تنها همه «انتظار» داریم از تو