شمیم یاس
منو وبلاگ
نويسندگان
دوستان من

مَرد...
اونایی بودن که واسه خاطر حفظ ناموس مردم رفتن جنگ...
نه اونایی که سر ناموس مردم در جنگند...
کسانی که از تمام هست و نیستشون گذشتن...
یه عده زیر زنجیر تانک با بدن های له شده...
یه عده هم روی مین فسفری ذره ذره آب می شدند حتی جیک هم نمی زدند... تا عملیات لو نره
و سایر همرزمانشون شهید نشن... و فقط بوی گوشت کباب شده بود که...
یکی از یادگاران اون روزها می گفت با چشم خودش دیده که یه جوونی خودش رو انداخته بود روی سیم های خاردار تا بقیه از روش رد بشن و عملیات کنند... میگفت صدای خرد شدن استخوان هاش....................
یادمون نره کی بودیم...
یادمون نره کی هستیم...
یادمون نره چرا هستیم...

و در آخر یادمون نره خیلی خون ها ریخته شد تا من و تو توی آرامش باشیم....... الانم خیلی ها دارند به سختی نفس می کشند تا من و تو راحت نفس بکشیم..........
شادی ارواح طیبه شهدا صلوات. اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.
التماس دعا

برگرفته از وبلاگ حجاب آینه نور و رحمت


برچسب‌ها: شهدا, مرد, ناموس
| ۱۳٩٢/۱٠/٧ | | ٢:٤۱ ‎ب.ظ | | شمیم یاس |
درباره وب


قلب من قالی خداست/ تاروپودش از پر فرشته هاست/ پهن کرده او دل مرا در اتاق کوچکی در آسمان خراش آفتاب/ برق می زند قالی قشنگ و نو نوار من/ از تلاش آفتاب

سایر امکانات