شمیم یاس
منو وبلاگ
نويسندگان
دوستان من

نامه یک مداح جوان به رئیس صدا و سیما


محمدحسین پویانفر، از مداحان جوان کشورمان طی نامه ای به عزت الله ضرغامی، ریاست صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، نسبت به سکوت رسانه ملی درباره توهین اخیر «شاهین نجفی» به شدت انتقاد کرد. متن این نامه به شرح ذیل است:

 

بسم رب الشهداء والصدیقین

آقای ضرغامی از شما بعید بود یا هست؟؟؟؟؟؟!

چه بسیار طوفان هایی که آرامش را از دریای شیعه ربود وچه غربتی، که غربت قصه ی هر روز اهل بیت پیامبر(ص) است.

از کوچه های خاکی مدینه تا جای جای دشت کربلا، هر بارعده ای برخاستند به هواداری آل الله و مختاروار پرچم دادخواهی مظلومیت بی دلیل آن ها را برافراشتند، امروز اما عقربه ها می گردند و می گردند و ما دور خودمان می چرخیم و می چرخیم و فکر می کنیم، چه کنیم که جواب این همه جسارت باشد.

بیا گریه کنیم…….

برای هست هایی که نیست و نیست های که هست.

به سراغ زخم و درد دلمان برویم. دردی که این قلم های نارسا پرده از غم آلود بودن آن برنمی دارد. فکر می کنم دیگر لازم نیست شما را به احادیث فراوان در باب ساب النبی وسائل الشیعه تذکر دهیم که توهین به امام معصومی که امان اهل زمین است چه عواقب پردامنه ای برای مرتکب آن دارد، که کمترین آن ارتداد و خارج شدن از ساحت مقدس دین اسلام است همانطور که مراجع بزرگوارمان و در راس ایشان حضرت روح الله(ره) با صدور حکم ارتداد سلمان رشدی، آن ملعون را به کنج عزلت تنهایی و تاریکی استکبار غرب فرو فرستاد.

قلوب ما ازجسارت و بی حرمتی آن ملعونِ (شاهین نجفی) متوکل صفت به درد آمده است و نمی توانیم به راحتی از کنار آن بگذریم چرا که نوک پیکان هتاکی خویش را به سمت امام مظلوم و هدایت گرِ ما که صاحب برحق زیارت جامعه کبیره می باشد، برده است. ولی آنچه که درد ما را مضاعف می کند و آتش سوزان قلب های ما را  شعله ور می کند بی توجهی و تساهل مسئولین و متدینین و محبین اهل البیت (علیهم السلام) است که پاسخ در خوری نه در شان آن امام و نه در شان ام القرای اسلام و تشییع نداده اند. این خواسته نه فقط خواسته شیعیان است بلکه اهل تسنن که خود را ملزم به حب اهل البیت(علیهم السلام) می دانند نیز قلب هاشان جریحه دار شده است و آن شاه بیت شعر امام شافعی را با خود زمزمه می کنند که:

یا اهل بیت الرسول           من لم یسلو علیکم فلا صلاه له

اگر بخواهیم به هر بهانه واهی دست از اصول بنیادین خود (بخوانید همه چیز مان) بخاطر مماشات با افکار عمومی دنیا و سیاست بازی ها برداریم نهایتا باید همه چیزمان را بدهیم و باز هم آن ها راضی نخواهند شد.

مگر! آن قهار جبار در خطابش به رسول مکرم(ص) نفرمود : ولن ترضی عنک الیهود و لا النصاری حتی تتبع ملتهم (آیه ۱۲۰ سوره بقره)

آری آنها میخواهند ما از همه چیزمان که خاندان نبوت و اسلام عزیز است دست برداریم. آیا شما به این راضی هستید؟ اگر راضی نیستید پس چرا دم فرو برده اید و آن نعره های حیدری سال های دفاع مقدس را با ابزار رسانه ای خود بر سر این جسوران و از خدا بی خبران فرود نمی آوردید۰ در روزهایی که صفحات متعدد فیس بوک و لحظه های ممتد یوتویوپ به حمایت از آهنگ مبتذل وانحرافی سلمان رشدی امروز می پردازند هیچ صدایی از رسانه ی تنها کشوری که مدعی پیروی از اهل بیت(علیهم السلام) است در نمی آید وباز هم سکوت و سکوت و سکوت …

چه باید گفت وقتی آن که باید بگوید هیچ نمی گوید. آیا جز این است که بار ثقلین را روی دوشمان گم کرده ایم؟ چه فرقی می کند که یک گوشه ی دنیا قرآن بسوزانند یا بنام اهل بیت(علیهم السلام) بی حرمتی کنند.

آیا باید همیشه در موضع انفعال باشیم و تا دنیا دنیا است شرمنده و خجالت زده روی امامان خود خصوصا قطب عالم امکان حضرت بقیه الله اعظم؟

شراره های این آتش فرو نمی نشیند و جراحات دل زخمی ما التیام نمی یابد مگر با ظهور فرزندش حضرت صاحب الزمان(عج).

آقای متولی و سکان دار صدا وسیمای مکتب تشییع! تا دیر نشده کاری انجام دهید.

تا این آتش دامن گیرمان نشده رسالت خود را انجام دهید که زود دیر می شود.

به امید قبولی اعمال و کسب بهترین روزیِ خدا که چیزی جز شهادت نیست.

محمدحسین پویانفر

یکم خرداد ۱۳۹۱


برچسب‌ها: نامه مداح جوان, رییس صدا وسیما
| ۱۳٩۱/۳/٧ | | ٦:٠٠ ‎ب.ظ | | شمیم یاس |
درباره وب


قلب من قالی خداست/ تاروپودش از پر فرشته هاست/ پهن کرده او دل مرا در اتاق کوچکی در آسمان خراش آفتاب/ برق می زند قالی قشنگ و نو نوار من/ از تلاش آفتاب

سایر امکانات