شمیم یاس
منو وبلاگ
نويسندگان
دوستان من

نخست: هنگامیکه به پستی تن می داد تا بلندی یابد.

 

 دوم : آنگاه که در برابر از پاافتادگان ، میپرید.

 

 سوم : آنگاه که میان آسانی و دشوار مختار شد و آسان را برگزید.

 

 چهارم: آنکه گناهی مرتکب شد و با یادآوری اینکه دیگران نیز همچون او دست به گناه میزنند ، خود را دلداری داد.

 

 پنجم: آنگاه که از ناچاری ، تحمیل شده‌ای را پذیرفت و شکیبایی‌اش را ناشی از توانایی دانست.

 

 ششم: آنگاه که زشتی چهره‌ای را نکوهش کرد ، حال آن که یکی از نقاب‌های خودش بود.

 

 هفتم:  آنگاه که آوای ثنا سرداد و آن را فضیلت پنداشت.


برچسب‌ها: نفس, حقیر
| ۱۳٩٠/٧/۱٤ | | ۱٢:۳٦ ‎ق.ظ | | شمیم یاس |
درباره وب


قلب من قالی خداست/ تاروپودش از پر فرشته هاست/ پهن کرده او دل مرا در اتاق کوچکی در آسمان خراش آفتاب/ برق می زند قالی قشنگ و نو نوار من/ از تلاش آفتاب

سایر امکانات